Nie chodź różnymi drogami,
ale zawsze swoją drogą.
Czarę szczęścia wciąż dziel z nami,
a cierpienia oddaj wrogom.
Unikaj fałszu, nie znaj zazdrości.
Nie kochaj tego, kto nie wart miłości.
Nikomu serca nie oddaj w ofierze -
z wyjątkiem tego, kto kocha Cię szczerze.

W każdym prawie zeszyciku,
mało prawdy dużo krzyku.
Wciąż te wiersze oklepane,
z różnych książek przepisane,
a ja piszę skromnie - nie zapomnij o mnie.

Kiedy babcią będziesz już,
okulary na nos włóż,
weź pamiętnik w ręce swe
i przeczytaj imię me.

Nie złoto co się świeci
Nie brylant co wiele wart
Lecz to co się kocha
to największy skarb

Wszystko w świecie przemija powoli,
to co nas łączy, cieszy i boli,
Przemija radość, przemija cierpienie,
Ale na zawsze zostaje wspomnienie.

Wiem, że zapomnisz...
lecz dla wspomnienia,
daję Ci dowód mego istnienia.

Kiedy siedzisz przy zadaniu
Nigdy nie myśl o kochaniu
Bo kochanie bardzo szkodzi
Temu co do szkoły chodzi

Pali się praca
Pali się Rzym
Lecz nasza przyjaźń
Nie pójdzie w dym

Szkoła nas poznała
Szkoła nas rozłączy
Ale nasza przyjaźń
Nigdy się nie skończy

Gdy ci chłopak spojrzy w oczy
I gdy powie kocham cię
Ty leciutko odchyl głowę
I wyszeptaj odwal się

Największym skarbem jest czyste sumienie,
ono cenniejsze niż drogie kamienie.
Na nic bogactwo oraz przepych złoty,
gdy w sercu nie ma spokoju ni cnoty.

I po co było zaglądać?!